Aumingjagangur minn er með mesta móti þessa dagana, ég staulast um húsið, pakka í einn og einn kassa og ligg þess á milli í sænskum kiljum sem góð kona sendi mér. Annars er ég að bíða – eins og svo oft áður – eftir símtölum frá hvorki meira né minna en þremur læknum, og bréfum frá tveimur stofnunum. Peysan margfræga er langt komin, ég klára hálsmálið sennilega í dag eða á morgun. Svo er ég líka langt komin með heklaða tösku og útprjónaðan skvísutopp.
