The song of the Golden Plover is supposed to be the ultimate sign of spring here in Iceland. But there are many other “ultimates”. Kids on their bikes for example, or jumping manically on trampolines in back yards. The weeds that sprout way before the grass, and add a pretty green color the the barren land, the centipedes running frantically from under turned rocks and gymnastics on the beach.
And the surest sign of all, the years first “harvest”: fresh sorrel for the evening salad.
Those pictures are like water to a thirsty woman, here. The green. The centipede (normally this would completely freak me out, but in this context – fine.) And hearing kids outside again. . . sigh.
Sko, þetta eru alvöru vorboðar
Úps – ég þekki þær ekki í sundur á þessu stigi! Leiðrétti það snöggvast!
Reyndar notaði húsbóndinn súruna þegar til kom ekki í salat, heldur sem krydd með oregano á steikan fisk. Það var alveg æðislega gott.
Frábært! Arfinn er líka fínn í salat. Túnsúran á myndinni (hundasúran er líka góð en miklu smágerðari og öðruvísi vaxin) er frábær söxuð og hrærð með súrmjólk, þá er komin flott sósa með til dæmis steiktum fiski.