There is something about lace. Even if it’s very simple, like this.
I’m crocheting this for a grey heart. I have never made grey lace before, or a grey heart for that matter. I don’t know what came over me really. But I’m going to add some (soft) colors in the embroidery.
This lovely white lace is not my work. I got it as a part of a Christmas present (the other part was a very cool blender).
I love it, but I don’t know it wants to become. Not yet anyway.
By the way, the pattern for my bag Memories of Summer is now for sale on ravelry.
Hér einu sinni átti ég langt grátt tímabil. Það birtist bæði í húsbúnaði og fötum en alls ekki í lundarfari. Þannig séð. Ég er löngu vaxin upp úr því en þar sem ég hendi helst aldrei neinu þá er ýmislegt ennþá til í gráu. Samt búin að mála yfir gráa litinn á ganginum.
Vá, hvað taskan er falleg! Og hvað grátt varðar, þá kom ég sjálfri mér á óvart með því að kaupa mér gráar legghlífar fyrir jól. Og fékk svo bæði gráa lopapeysu og -sokka í jólagjöf, frá tveimur konum sem höfðu engin samráð. Ég sem er alltaf í brjáluðum litum, var allt í einu orðin fagurgrá og bara meira en sátt við það. Hvað er í loftinu?