Ég hef sett mér það markmið að gera við fjóra kjóla fyrir hvítasunnu. Þrír þeirra eru gamlir, tveir meira að segja mjög gamlir en einn er nýr. Af hverju hvítasunnu? Jú, þá fer ég vestur og þar býr eigandi elstu kjólanna. Mig langar að færa henni þá, alveg tilbúna og fína.
Hinir tveir tilheyra ungu dömunni. Ég lagaði annan þeirra í dag, það var sá nýrri. Hann var ansi rifinn á báðum ermum:
Svona gerist þegar allt of stíf og svolítið of þröng ermalíning er saumuð á gisið ullarefni. Líningin togar í efnið sem gliðnar frá saumnum. Götin eru sem sagt ekki saumsprettur, það er efnið sjálft sem er rifið.
Viðgerðin
Fyrst á dagskrá var að spretta varlega upp ermasaumunum. Jaðrarnir voru mjög trosnaðir og rifnir svo næst var að klippa þá og snyrta.
Björgunaráætlunin var að hafa ermasaumana opna, til að slaka á spennunni frá ermalíningunni.
Svo ég braut kantana inn, eins lítið og hægt var og notaði svartan borða til styrkingar. Skáband hefði verið mun betra, en ég átti ekki svoleiðis í svörtu og heldur ekki svart efni sem hentaði. Þannig fínerí fæst ekki í þorpinu og þá notar maður það sem hendi er næst.
Svo gerði ég við götin í axlarsaumunum og notaði borða til styrkingar.
Árangurinn er kannski ekki fullkominn, en hann virkar.
Goott hjá þér.