Sjöunda og síðasta línan, neðan á græna hattinum er tilbúin.
Hér er hún:
Og hér er hatturinn tilbúinn.
Hann hefur fengið nafn, Smávinir fagrir. Ég er ekkert fyrir gerfihógværð, eins og lesendur hafa kannski tekið eftir.
Í dag set ég upp sýninguna mína á Selfossi. Vonandi tekst það vel, þannig að fólk njóti þess að skoða hana.
Like a fairy tale.
Spurning um að gera sér ferð til að heimsækja uppáhaldsfrænku á Selfossi. Æi nei, þetta er sauðburðartími og svona. Gangi þér allt í haginn á sýningu, það má alltaf gera sér vonir um að fá að sjá myndir hérna.
En hvað hann er dásamlega fallegur! Til hamingju með hattinn.